“Veel mensen om me heen, daar houd ik van”

28 aug 2025

Het regent pijpenstelen de dag waarop we met Amaka afgesproken hebben in De Grote Post. Deze vijftigjarige vrouw heeft zich in een fraaie Afrikaanse outfit uitgedost. Vandaag vertelt ze haar verhaal. Amaka, gezondheidsambassadeur bij FMDO*, kwam op eigen kracht naar België, waar ze vanaf dag één aan de slag ging als verpleegkundige. “Ik moet je ontgoochelen als je een verhaal verwacht over kommer en kwel. Mijn verhaal is geen triestig verhaal. Sorry daarvoor.”

© Femke den Hollander

Gezegende, deugdzame koning(in) van de bomen

Haar volledige naam luidt Blessing Ndid Amaka Ugorji Iloms. Het betekent zoveel als de Gezegende, deugdzame koning(in) van de bomen. “Ik ben opgegroeid in de streek van Aba en Oguta, aan de rand van een groot woud in het Oosten van Nigeria. We woonden in Warri, vlakbij de zee. Elke dag wandelde ik een stuk door het bos naar school. In mijn hart ben ik een bosvrouw. Als klein meisje herkende ik alle vogels aan hun gezang. Hier in Oostende vind ik dezelfde stukjes natuur terug; ik wandel vaak langs de zee en ook in ’t Bosje kom ik graag. Al ben ik nu wat voorzichtiger en mijd ik het park wanneer het donker is.”

Op mijn eerste job hebben ze geïnvesteerd in mijn taalopleiding.”

Amaka woont al meer dan tien jaar samen met haar twee kinderen Deborah (15) en Somto (13) in de Stad aan zee. Haar komst naar België heeft zij destijds tot in de puntjes voorbereid. “Ik wilde hier werken als verpleegkundige. Ik kwam vooraf stage lopen in een voorziening om te zien of me dat zou lukken. Belangrijk daarbij was dat ik de taal goed onder de knie kreeg. Een andere voorwaarde was dat het masterdiploma dat ik in Nigeria behaald had hier geldig is. Vooraleer ik naar België kwam, heeft het me bijna een jaar gekost om dat administratief te regelen. Ik heb toen vanuit m’n thuisland gesolliciteerd en de eerste werkplek waar ik kon starten was het woon- en zorgcentrum ‘Ons Geluk’ in Oostende. Ze waren er bereid te investeren in mij. Ik kreeg een begeleider op de werkvloer die me ondersteunde bij het aanleren van het Nederlands. Die taalcoaching combineerde ik met avondonderwijs en op die manier leerde ik snel Nederlands. In een job zoals verpleegkundige is dat een must.”

“Op het Nationaal Defilé liep ik tegen de eerste minister aan.”

Vandaag werkt deze energieke vrouw als geriatrisch verpleegkundige in het woon- en zorgcentrum ‘Les Étoiles’. “Begin jaren ’90 was ik een paar keer in België op vakantie gekomen, op uitnodiging van familie en vrienden die hier al woonden. Toen ik hier in 2009 al werkte, trokken we op 21 juli naar het defilé in Brussel. Terwijl we in de menigte stonden te kijken, liep ik ongewild tegen een man aan. Mijn vriendin stootte me aan en vroeg me of ik wist wie hij was. Het bleek de toenmalige eerste minister te zijn. Voor mij was dat hét moment waarop ik besloot voorgoed in België te blijven wonen. Een land waar je ongestoord de eerste minister kunt aanraken, moet een rustig land zijn. Tot op de dag van vandaag voel ik me hier veilig.”

© Femke den Hollander

Veel mensen om me heen, daar houd ik van.”

In haar vrije tijd is Amaka vrijwilliger bij FMDO, waar ze zich als gezondheidsambassadeur inzet om vrouwen wegwijs te maken in onze goed uitgeruste gezondheidszorg én kennis te delen over welzijn en gezondheid. “Mensen die hier nieuw aankomen, hebben vaak geen idee over de manier waarop je hier een afspraak moet regelen bij de tandarts of hoe de mutualiteiten werken. Aan de hand van een spel dat wij met groepen vrouwen en mannen spelen, delen we als gezondheidsambassadeurs kennis over medische zaken. Op die manier versterken we de mensen die meespelen én hun gezinnen. Daarnaast is het van even groot belang om mensen regelmatig samen te brengen. Dat doe ik heel erg graag. Zo leren mensen niet alleen elkaar kennen, ze leren ze ook veel van elkaar.”

Als we in staat zijn anderen te helpen, dan doen we dat.”

“Ik keer graag af en toe naar Nigeria terug. Tenslotte is het maar acht uur vliegen en zowel mijn 83-jarige vader als veel familie en vrienden wonen daar nog. In onze cultuur zorgen we goed voor elkaar, en we doen dat levenslang. Dat is een basishouding: als je in staat bent om anderen te helpen, dan doe je dat. In mijn job zie ik af en toe oude mensen bij wie er zelden of nooit iemand op bezoek komt. Ook mensen die kinderen hebben. Dat maakt mij heel droevig. In onze cultuur is het bijna ondenkbaar dat iemand de banden met de ouders verbreekt. We voelen het als een vanzelfsprekende, natuurlijke plicht om voor onze ouders te zorgen. Ik weet niet hoe het vandaag in Nigeria is, maar ik vermoed dat er nog altijd geen woonzorgcentra zijn waar kinderen hun ouders achterlaten. Mijn vader woont op z’n 83 nog altijd thuis, net zoals mijn oom die op 110-jarige leeftijd thuis gestorven is. Natuurlijk hebben we ook wel eens ruzie met onze ouders of zijn we boos op hen, of omgekeerd. Maar definitief met hen breken, dat doen we niet.

“Ik woon 200 procent graag in Oostende.”

“Ik wandel en fiets graag en ik hou van reizen. Wandelen doe ik graag in de natuur, langs de zee of in het bos. Ik woon tweehonderd procent graag in Oostende. De afgelopen jaren is de stad veel veranderd, deels doordat er meer mensen vanuit de hele wereld hier verzeild geraken. Groot voordeel daarvan is dat ik hier nu zonder probleem Afrikaans eten vind. Wat me wel erg stoort, is de hondenpoep die her en der op de stoep achterblijft. Ik vind het soms respectloos hoe mensen vuilnis achterlaten in de openbare ruimte.”

“Ik ben verre van perfect, maar het geloof biedt me inspiratie voor een goed leven.”

Amaka put veel kracht en inspiratie uit haar geloof. Als lid van de Adventskerk is de Bijbel het boek waarin zij de antwoorden vindt op de vele vragen van deze tijd. “Het is door de Bijbel te lezen en te bestuderen dat wij als geloofsgemeenschap inspiratie vinden om op een liefdevolle, goede manier in het leven te staan. Dat wil niet zeggen dat ik geen fouten maak. Maar het geloof in Christus geeft me kracht. Wie ik ben, dank ik grotendeels aan de opvoeding die mijn ouders me gaven. Mijn geloof is daarbij een belangrijke aanvulling.”


Wil je ook vrijwilligerswerk doen bij FMDO? Neem een kijkje op onze website.

*FMDO vzw (Federatie Mondiale en Democratische Organisaties) verbindt en versterkt mensen in deze diverse samenleving en doet dat met sociaal-culturele verenigingen van mensen met een migratieachtergrond en gedreven vrijwilligers die het hart van FMDO vormen. www.fmdo.be.

Tekst door Bruno Weyns, foto’s door Femke den Hollander

Deel